شدند در حالى كه مىفرمودند : « همانا صاحب اختيار شما خدا و رسول او و مؤمنانى هستند كه نماز را به پا مىدارند و در حال ركوع زكات مىدهند » . حمد مخصوص خداست كه نعمت‌هايش را بر على عليه السلام تمام كرده و به فضل خداوند آن را بر على عليه السلام مهيا ساخت . مشاهده مىشود كه سيوطى نيز احاديث شأن نزول آيهء ولايت را به طرق متعدد مطرح كرده ، امّا در سند آن‌ها خدشه‌اى نكرده است . در سلسلهء اسناد اين احاديث ، افرادى چون ابوالشيخ ، ابن مردويه و ديگران هستند كه اهل تسنّن به آنان بسيار احترام گذارده و به نيكى از آن‌ها ياد مىكنند . اين افراد همگى از ابن عباس - كه مورد اعتماد و وثوق اهل تسنّن است - حديث نقل مىكنند . بنابراين برخى از اسانيد اين روايات قطعاً صحيح هستند . در ادامه به بررسى تفصيلى راويان اين اسناد مىپردازيم . بررسى سند روايت‌هاى ابن ابى حاتم سند يكم : ابن ابى حاتم نخستين شخصى كه بايد اعتبار وى بررسى شود ، ابن ابى حاتم است كه در نزد اهل تسنّن جايگاه والايى دارد . وى را از ابدال دانسته و كراماتى را نيز برايش نقل مىكنند ! ذهبى در حالات وى مىنويسد : وكان زاهداً ، يعد من الابدال . . . وقال الرازي : . . . سمعت علي بن محمّد المصري - ونحن في جنازة ابن أبي حاتم - يقول : قلنسوة عبدالرحمن من السماء ؛ « 1 »

--> ( 1 ) . سير أعلام النبلاء : 13 / 264 - 265 ؛ تاريخ الإسلام : 24 / 207 - 208 .